Polpak

EIC

Rafko

czwartek, 19 listopada 2026

Henry Audio DA 256, przetwornik cyfrowo-analogowy






Zdjęcia: Henry Audio


Sygnał analogowy, z całą swoją głębią i emocjami, rodzi się w przetworniku cyfrowo-analogowym. Ale transformacji podlega nie tylko sam sygnał. Przekształcane są również Twoje wrażenia i sposób słuchania muzyki.

Nie ma znaczenia, czy wypróbowałeś już kilka przetworników DAC i chcesz podnieść jakość i wygodę. Nie ma znaczenia, czy masz system całkowicie analogowy i chcesz się bawić źródłami cyfrowymi.

Tak czy inaczej, doświadczysz transformacji. Dzięki Henry Audio niezapomniana jakość dźwięku jest teraz dostępna. I jest to łatwiejsze, niż mógłbyś sobie wyobrazić.
(Cytat za Henry Audio).
Wstęp
Przez ostanie 15. lat na blogu Stereo i Kolorowo przesłuchałem / przetestowałem dobrych kilkadziesiąt różnych przetworników cyfrowo-analogowych. Tańsze, droższe, bardzo drogie. Lampowe, tranzystorowe, oparte na rozmaitych kościach, rezystorowe (R-2R) (drabinkowe), delta-sigma (ΔΣ) etc. I choć zawsze starałem się wypożyczać na testy DAC-i, które godne są większej uwagi i bliższego zainteresowania, to nie wszystkie mi się podobały, przypadły do gustu. Przeżyłem kilkanaście ekscytacji, ale też kilka rozczarowań. Bo pomimo, że w zasadzie optymalny schemat przetwornika cyfrowo-analogowego powszechnie znany jest od kilkudziesięciu lat, to nie każdy producent umie tak umiejętnie zbudować DAC, aby rzeczywiście dobrze brzmiał. Zapewniał głęboki i muzykalny dźwięk o przykładnej rozdzielczości. Miał analogową duszę i wielkie serce do grania. To wcale nie jest takie proste i oczywiste.

Moim pierwszym DAC-iem był brytyjski Musical Fidelity X-DAC, który kupiłem w 2007 roku, czyli nieomal 20. lat temu. Bardzo go lubiłem, bo po prostu dobrze grał - oferował organiczne brzmienie o nadzwyczaj przyjemnej sygnaturze. Grał gładko, swobodnie i namacalnie, przynosił wspaniałą naturalność wokali i instrumentów, zapewniał pożądaną plastyczność i wypełnienie. Był precyzyjny i dokładny. Może i nieco go idealizuję, ale przez długi czas X-DAC był dla mnie wzorcem audiofilskiej muzykalności, której potem wciąż poszukiwałem w przetwornikach. Nie podobały mi się DAC-i ultra-rozdzielcze, przesadnie analityczne - wychłodzone, ale dokładne. Zawsze oczekiwałem tej magicznej "analogowości", ludzkiego pierwiastka dźwięku, wzmożonych emocji i zaangażowania. 

Dlatego kiedy w rozmowie telefonicznej z dystrybutorem Audiophase dowiedziałem się, że ma w ofercie norweskie przetworniki Henry Audio, od razu poprosiłem o wypożyczenie egzemplarza na testy. Albowiem te DAC-i są w internetowym piśmiennictwie charakteryzowane właśnie tak, jak wcześniej napisałem. Są określane jako wyjątkowo muzykalne, powodujące realną "obecność" odtwarzanych nagrań, budujące wierny i nasycony obraz. Proszę Państwa! - oto premierowy przetwornik cyfrowo-analogowy Henry Audio DA 256! (zobacz TUTAJ i TUTAJ). Norweski projekt, niemieckie wykonanie. 100% muzyki w muzyce.

Wrażenia ogólne i budowa
Konstruktorem przedmiotowego konwertera Henry Audio DA 256 jest pan Børge Strand-Bergesen, norweski inżynier-elektronik / programista, który postawił sobie za cel opracowanie niedrogiego przetwornika cyfrowo-analogowego przeznaczonego dla audiofilów, którzy chcieliby w pełni wykorzystywać możliwości strumieniowego przesyłania muzyki cyfrowej. I który przebije niektóre modele z najwyższej półki dostępne na rynku. Cel dość ambitny, można nawet napisać, że nierealistyczny - a jednak! Cuda czasami się zdarzają - i właśnie konwerter DA 256 jest opisywany przez branżową prasę audio jako "cud".

Henry Audio DA 256 został w całości zaprojektowany przez inżyniera Børge'a Strand-Bergesena w norweskim Hvalstad, ale wytwarzany jest na zamówienie na terenie Niemiec (a konkretnie przez firmę sh-Elektronik z Radeburg k/Drezna, zobacz TUTAJ), zaś obudowa to projekt norweskiej projektantki przemysłowej Suzanne Arnesen. Przetwornik DA 256 jest, póki co, jedynym produktem Henry Audio. Wcześniejszą konstrukcją był Henry Audio USB DAC 128 (obecnie już nieprodukowy). Firma nosi nazwę zaczerpniętą od imienia dziadka pana Børge'a, Henry'ego.

Układ konwertera cyfrowo-analogowego zamontowany wewnątrz DA 256 oparty został na kości 32-bit delta-sigma PCM5142PW pochodzącej od firmy Texas Instruments. Potrafi przetwarzać dźwięk o wysokiej rozdzielczości do 384 kHz/32 bit. Jest to układ zaprojektowany wyłącznie do pracy z sygnałami PCM (Pulse Code Modulation), nie dekoduje natywnego sygnału DSD. Jeśli zewnętrzny odtwarzacz korzysta z plików DSD (np. formatów .dsf, .dff) sygnał ten musi zostać przekonwertowany do formatu PCM (np. 24-bit / 88.2 kHz lub 176.4 kHz) przed wysłaniem go do kości PCM5142.

Co istotne i godne najwyższej pochwały, przedmiotowy Henry Audio DA 256 to urządzenie typu "open source". Konstruktor, czyli pan Børge Strand-Bergesen, na firmowej stronie publikuje zarówno schemat, jak i ujawnia kod źródłowy online. Osoby zainteresowane mogą dowolnie modyfikować i ulepszać urządzenie. Bardzo przydana i rozwojowa sprawa. Z dużym potencjałem.


Børge Strand-Bergesen (zdjęcie za Henry Audio)

DAC DA 256 dostarczany jest w niewielkim kartonowym pudełku z nasuwaną nań tekturową obwolutą. W pudełku znajduje się DAC, przewód USB oraz skrócona instrukcja obsługi. W zestawie nie ma żadnego przewodu zasilającego i nie ma zewnętrznego zasilacza (!). Albowiem DAC jest zasilany poprzez gniazdo USB-B lub osobny zasilacz (który należy kupić we własnym zakresie).

Przetwornik c/a Herny Audio cechuje prosta forma, ale design jest wyszukany, a wykonanie - nienaganne. Za projekt aluminiowej obudowy (postawionej na eleganckiej podstawie z lakierowanego drewna) odpowiada norweska projektantka przemysłowa Suzanne Arnesen. Drewniana podstawa, oprócz dostarczania niewątpliwych walorów estetycznych, ma także redukować potencjalne wibracje układów audio (choć naprawdę nie wiem, co by tam miało wibrować?). 

Obudowa jest bardzo ładna i estetyczna, wykonana z grubych aluminiowych płytek (płytki są ze sobą skręcane, a aluminium jest szczotkowane). Front jest z nią zintegrowany, nie stanowi osobnego panelu, a jest po prostu klasyczną ścianką obudowy (zupełnie jak wszystkie inne w DA 256), lekko jedynie do dołu wydłużona i wywinięta. 

Na przedniej ściance / froncie, po lewej stronie, umieszczono duży ozdobny grawerunek z nazwą "Henry Audio" i firmowym logo, z po prawej stronie - gniazdo USB-C oraz jedną diodę LED. To wszystko. Ta samotna dioda pełni jednak kompletną funkcję detekcji sygnału cyfrowego. DAC DA 256 skanuje wszystkie wejścia w poszukiwaniu cyfrowego sygnału.

Wybrane wejście (wszystkie obsługują częstotliwość próbkowania 44,1 - 192 kHz i rozdzielczość 16 lub 24 bitów) jest sygnalizowane przednią diodą LED. Świecący się kolor biały oznacza aktywne skanowanie sygnału źródłowego (po przyłączeniu kabla ze źródłem lub włączeniu przyłączonego już wcześniej źródła). Po znalezieniu źródła kolor diody LED zmienia się: czerwony dla tylnego portu USB, niebieski dla przedniego portu USB, żółty dla wejścia koncentrycznego oraz cyjan lub magenta dla dwóch wejść optycznych. Dodatkowo, jeżeli wcisnąć przycisk "Prog" (znajduje się na tylnej ściance) to dioda LED wskaże też częstotliwość próbkowania. Nie napiszę tutaj dokładnie jakie kolory oznaczają konkretne częstotliwości, ale jest to do znalezienia w instrukcji obsługi (zobacz TUTAJ). Należy też jeszcze raz podkreślić, że nasz DA 256 nie dekoduje sygnału DSD.

Ciekawi Cię jakość odtwarzanego strumienia? Naciśnij krótko tylny przycisk „Prog”, a kolor diody LED zmieni się, wskazując aktualną częstotliwość próbkowania.
Co ważne, dopóki aktywne źródło odtwarza sygnał, DAC DA 256 pozostaje zablokowany na danym wejściu (niezależnie od tego, co dzieje się na innych wejściach). Po odłączeniu kabla lub zatrzymaniu muzyki, po upływie dwóch sekund, skanowanie po prostu rozpoczyna się od nowa. DAC próbuje wykryć kolejne aktywne źródło. Stąd obecność przełącznika / selektora źródeł jest - według producenta - zbędna. Nie wiem natomiast, co Henry Audio zrobi (czy nie zwariuje?) jeżeli naraz otrzyma dwa, trzy sygnały cyfrowe w tym samym czasie...

Na tylnej ściance umieszczono sporo różnych wejść cyfrowych i analogowych. Dostępne są następujące wejścia: USB-B (nieszczęśliwie zamontowane w kołnierzu uniemożliwiającym podłączenie innego przewodu USB niż zwykłego komputerowego lub z wąskim wtykiem), koncentryczne i dwa optyczne (przypomnę - drugie wejście USB-C zamontowano z przodu, dla szybkiego podłączenia telefonu komórkowego i odtwarzania zeń muzyki). Jak już pisałem, DA 256 automatycznie skanuje wejścia, a jeśli sygnał jest obecny na dowolnym z nich, urządzenie go wychwytuje i zaczyna przetwarzać na sygnał analogowy.

Sygnał analogowy jest wyprowadzany z DAC-a za pośrednictwem pary gniazd RCA. To gniazda bardzo solidne, porządnie złocone. Producent nie zamontował gniazd symetrycznych, zresztą nie wiadomo, gdzie by to miał zrobić, bo miejsca na tylnej ściance jest dość mało. A jeżeli już, to pewnie byłoby to gniazdo 4,4 mm Pentaconn, a nie duże XLR.

Producent bardzo poważnie potraktował kwestię zasilania. DAC bez problemu można zasilać prądem podczas połączenia na tylnym gnieździe USB-B z aktywnymi pinami zasilania (przedni port USB-C nie dostarcza zasilania). Natomiast po lewej stronie tylnej ścianki zamontowano aż dwa gniazda DC (dwa złącza baryłkowe 5,5 mm). Jedno ma bolec centralny 2,1 mm, a drugie 2,5 mm (nie należy używać obu złącz baryłkowych jednocześnie!). Co istotne, zakres napięcia jest równie elastyczny - wejście zewnętrzne akceptuje napięcie stałe w zakresie od 8 V do 16 V, a ponieważ przetwornik DAC pobiera zaledwie prąd o wartości 200 mA, z łatwością współpracuje z szeroką gamą różnych źródeł zasilania (może to też być bateria / akumulator). W pobliżu gniazd zasilania umieszczono też mały włącznik zasilania. Za mały, żeby wygodnie się nim posługiwać.

Do mnie polski dystrybutor, wraz z DAC-iem Henry Audio, dostarczył zewnętrzny stabilizowany zasilacz Audiophonics LPSU25 (zobacz TUTAJ). To oczywiście produkt chiński, ale wykonywany na zamówienie francuskiego dystrybutora Audiophonics. Wygląda bardzo solidnie. Działa niezawodnie.

DA 256 to efekt wieloletnich, dogłębnych badań nad elektrotechniką. Ma w zanadrzu kilka wyjątkowych rozwiązań, zaprojektowanych tak, aby umożliwić Ci wygodne odchylenie się i delektowanie muzyką.

Dwa wyzwania stanowią największe przeszkody dla każdego projektanta przetworników cyfrowo-analogowych: 1) taktowanie i 2) zasilanie.

Zegar jest w rzeczywistości sygnałem analogowym, i to absolutnie krytycznym. Informuje on układ DAC o tym, kiedy dokładnie ma przekonwertować sygnał cyfrowy na dźwięk. Jeśli ten czas jest opóźniony nawet o ułamek milisekundy, iluzja rzeczywistości pryska.

W DA 256 dwa precyzyjne oscylatory znajdują się tuż obok układu DAC w sekcji analogowej. Decydują one o sposobie działania układu i informują resztę systemu, kiedy ma przesłać do niego dane.

W przypadku sygnałów USB, przetwornik cyfrowo-analogowy (DA 256) pełni rolę przewodnika. Porównuje prędkość własnego precyzyjnego oscylatora z szybkością przychodzących danych. Jeśli komputer przesyła dane zbyt szybko, przetwornik cyfrowo-analogowy (DAC) nakazuje mu zwolnić. Jeśli jest zbyt wolny, przetwornik DAC nakazuje mu przyspieszenie. Te komunikaty są niewidoczne i przesyłane w tle, zapewniając idealne synchronizowanie danych audio, zanim dotrą one do układu DAC.

W przypadku złącza koncentrycznego (S/PDIF) i optycznego (TOSLINK) wyzwanie jest inne. Tradycyjnie przetwornik cyfrowo-analogowy (DAC) nie ma kontroli nad źródłem i musi zmagać się z „regeneracją” sygnału zegarowego ze strumienia, co przysparza projektantom DAC siwych włosów od czasu wynalezienia płyty CD.

DA 256 całkowicie omija ten problem. Wykorzystuje zaawansowane oprogramowanie do buforowania dźwięku i odtwarzania go za pomocą własnych, lokalnych, precyzyjnych oscylatorów. System monitoruje strumień i wykorzystuje złożoną analizę statystyczną, aby odtwarzać go z absolutnie najniższym możliwym poziomem szumów.

Wreszcie, jest moc. Przetwornik cyfrowo-analogowy audio musi działać z najwyższą precyzją w paśmie częstotliwości 8 rzędów wielkości, od najgłębszego basu (poniżej 20 Hz) po szybkie przełączanie zegarów cyfrowych (powyżej 2 GHz).

Każdy układ scalony w DA 256 jest wyposażony w własny lokalny zasilacz, zaprojektowany z myślą o obsłudze tych ekstremalnych wymagań. W rzeczywistości ta architektura zasilania została pierwotnie opracowana w ramach wojskowego projektu badawczego dla Norweskiego Instytutu Badań Obronnych (FFI). Potrzebowali oni specjalistycznego sprzętu laboratoryjnego do rejestrowania niezwykle precyzyjnych, szybkich impulsów ze specjalnych czujników i właśnie to otrzymali.

(Kursywą oznaczyłem cytaty ze strony Henry Audio, skróty i modyfikacje własne; L.H.).


Widać, że opakowanie wersji "demo" nieco już przeszło...

Nasuwana kartonowa obwoluta, a w niej karton z DAC-iem

Prosta forma, ale design wyszukany - za projekt aluminiowej obudowy (postawionej na drewnianej podstawie) odpowiada norweska projektantka przemysłowa Suzanne Arnesen; drewniana podstawa ma także redukować wibracje układów audio

Nie ma to jak piękna Łódź w tle!

Tył urządzenia - całkiem sporo wejść i wyjść, w tym dwa gniazda zasilania


Dystrybutor wraz z DAC-iem przysłał też dodatkowy stabilizowany zasilacz - to francusko-chiński Audiophonics LPSU25 (zobacz TUTAJ)
 
Tył zasilacza Audiophonics LPSU25

Oba urządzenia połączone przewodem zasilającym



Trzy zdjęcia zasilacza LPSU25 ze strony Audiophonics France

Henry DAC wpięty już do systemu hifi

Rzut okiem na cały system odsłuchowy



Wrażenia dźwiękowe
Jako porównawcze przetworniki cyfrowo-analogowe wykorzystywałem: Ferrum ERCO (wraz z zasilaczem Ferrum HYPSOS), SAEQ Pandora's Box 1, MUSE HiFi M6 Double, FiiO K17 i FiiO K13 R2R. Źródła to streamer Rose RS150, odtwarzacz CD Musical Fidelity A1 CD Pro, komputer DELL Latitude 5440, smartfon iPhone 17e oraz tablet iPad A16. Serwisy streamingowe Apple Music i Qobuz. Henry Audio DA 256 na stałe był podłączony do zewnętrznego zasilacza Audiophonics LPSU25. Pełna lista sprzętu towarzyszącego wymieniona została na końcu niniejszego tekstu.

Tytułowy DAC DA 256 testowałem u siebie przez cały długi miesiąc. Przyłączałem do niego różne źródła, ale wykorzystywałem głównie do obsługi streamingu (przede wszystkim z serwisu Qobuz, rzadziej z Apple Music). I muszę szczerze przyznać, że bardzo polubiłem tego norweskiego malucha. Niezły z niego chwat i zawadiaka! Podłączony do każdego źródła strumieniującego gra niczym Chopin na fortepianie koncertowym. Dostarcza kompletny, wielowymiarowy i dynamiczny dźwięk, brzmi uderzająco naturalnie i realistycznie - zapewnia bogaty, realistyczny i muzykalny przekaz o eufonicznej strukturze, o głębokim nasyceniu, o ponadzwyczajnej rozdzielczości. Wierność i autentyczność przekazu są wręcz fenomenalne, a w cenie DAC-a - wybitne!
 
Jak już napisałem, Henry Audio został stworzony i zbudowany z nadrzędną myślą o współpracy ze streamingiem (pochodzącym z komputera, odtwarzacza strumieniującego lub smartfonu). DAC tak umiejętnie modeluje i kształtuje sygnał, że zawsze brzmi prawdziwie i realistycznie, bardzo energetycznie oraz żywiołowo. Super-ekscytująco. Ale dostarcza też znakomity balans tonalny, bo zsynchronizowane i równouprawnione są wszystkie pasma. Brak tutaj zaburzeń neutralności - dźwięk jest równy i harmonijny. Proporcjonalny. Nie podbity, nie wzmożony, nie sztucznie podkręcony. A przez to gładki, przyjemny w odbiorze. To brzmienie wyraźne, spójne i obecne, a jednocześnie miękkie, organiczne i delikatne. Dokładne.

Norweski DAC umie i potrafi być bardzo rozdzielczy i analityczny, ale dogłębna badawczość nie jest dla niego priorytetem. Nie jest zamiarem absolutnym. Droższe DAC-i - i dalej, i wnikliwiej prześwietlają poszczególne warstwy nagrań, bardziej dociekliwie rozkładają dźwięk na czynniki pierwsze. Zaś nasz "Henry" jest uważny i wrażliwy względem wszelkich detali muzyki, różnych subtelności brzmienia, ale nie jest ani lupą powiększającą, ani tym bardziej mikroskopem. Nie rozdrabnia poszczególnych szczegółów, nie wyciąga ich siłę na powierzchnię - nie jest tak naturalistyczny niczym polski Gierymski bądź Chełmoński. Lub, nie daj Boże, ruski Repin. Ma rozsądek i umiar. Złote uśrednienie.

Albowiem "Henryk" nie myli miłej oczom (i uszom) naturalności z brutalnością i surowością obrazu / dźwięku. Buduje całościowy obraz przekazu oparty na malowniczym fundamencie artyzmu, nie na przykrej dosłowności bądź dokuczliwej bezpośredniości. Daleko mu do sterylnego laboratoryjnego dźwięku - i to pomimo, że jest przecież konstrukcją stricte programistyczną i inżynieryjną! Ale - jak widać - inżynierowie też miewają muzykalną duszę. I lubią organiczną miękkość oraz plastyczność przekazu. Tonalną łagodność.

Przestrzeń jest zaskakująco rozbudowana jak na przetwornik c/a kosztujący znacznie poniżej 10 000 PLN (1 800 EUR). Scena rozkłada się szeroko i głęboko, sferycznie - realistycznie nawarstwia się na całym obszarze 3D. Odległości na scenie są jasno zaznaczone (wyraźnie je czuć!), zaś gęstość przekazu jest znakomita, nie występuje rozrzedzenie dźwięku - jego stężenie jest optymalne; dźwięk jest doświetlony i natlenowany. Zjawiska przestrzenne mają precyzyjną lokalizację, są obramowane konturami. z kolei ich wnętrze zawiera głębię i substancję. Powietrze akustyczne okala instrumenty, drży i wibruje - podkreśla pozycję na scenie, naznacza słyszalność. Obrazowanie dźwięku na scenie jest bardzo wiarygodne, pozycjonowanie instrumentów i wokali - perfekcyjne.

Bas jest gruby, dociążony, pełny. Sprężysty i wielowarstwowy. Jego fizyczność jest naturalna, nie narusza proporcji ciężaru całego dźwięku. Niskie tony są muskularne i masywne, ale ich potęgą nie zaburza pozostałych pasm dźwięku. Linie perkusji i partie gitar basowych są prężne i gęste, zawsze pozostają kontrolowane i zdyscyplinowane, nigdy nie czuć w nich przeładowania, nadmiernego przerostu. Bas ma rozmach i dużą siłę przebicia, wciąż jest gotowy do działania i pracy, lecz nie uderza na oślep, a czeka na właściwy moment, by ujawnić swój olbrzymi, acz odpowiedzialny potencjał.

Średnie tony są płynne i miękkie. Bliskie, uwypuklone oraz strukturalne. Kształtne. Wokale są żywe, sensualne, barwne, z lekko podniesioną kolorystyką. A dzięki temu wspaniale muzykalne. Średnica ma optymalną gęstość i pożądane skondensowanie, lecz nie jest ściśnięta, nie jest stłoczona. Wysokie tony są świetliste i rozciągnięte. Ładnie rozdzielcze oraz jasne (i o czym już wcześniej pisałem). Soprany są dobrze widzialne, nie pochowane. Dostarczają liczne szczegóły i subtelności, ale nie męczą nimi, nie drażnią. Zapewniają przydatną analityczność, ale też zdrową uniwersalność. Dostarczają brzmieniu naturalną życzliwość i subtelność, a nie przykrą natarczywość. 

Wbudowane tylne wejściowe gniazdo USB-B, moim zdaniem, oferuje najwyższej jakości brzmienie przetwornikowi cyfrowo-analogowemu. Dwa pozostałe typy gniazd (dwa optyczne i jedno koncentryczne) dostarczają sygnał minimalnie mniej intensywny, mniej żywy, mniej obecny. Nie wiem, czy to autosugestia, czy złudzenie, ale gniazdo USB-B wydawało mi się być bardziej dokładne, z "większym" dźwiękiem. Wadą tego gniazda jest jednak otaczający je kołnierz z tworzywa sztucznego, który utrudnia lub wręcz uniemożliwia montaż grubszych wtyków USB. Musiałem zrezygnować z montażu mojego standardowego przewodu USB Fidata HFU2 (a który używam na co dzień, zobacz TUTAJ) na rzecz zwykłego przewodu USB (tzw. komputerowego albo "do drukarki"). Nie jest to korzystna informacja.

Nie należy lekceważyć kwestii odpowiedniego zasilania przedmiotowego DAC-a. Co prawda można to bez problemu uczynić poprzez tylne gniazdo USB-B (przedni port USB-C nie dostarcza zasilania, tylko sam sygnał cyfrowy), a układ elektryczny przetwornika pobiera zaledwie prąd o wartości 200 mA, ale zdecydowanie lepiej zaopatrzyć się w stacjonarny, osobny zasilacz wyższej klasy. Na tylnej ściance zamontowano aż dwa gniazda DC (dwa złącza baryłkowe 5,5 mm) - jedno z bolcem centralnym o średnicy 2,1 mm, a drugie 2,5 mm, co znacząco uławia dobór różnych zasilaczy / wtyków i przewodów zasilających.

Krótko mówiąc, Henry Audio podłączony do zewnętrznego zasilacza lepiej gra. Więcej od siebie daje. Jak napisałem, warto wyposażyć ten DAC w porządny zasilacz ULPS (DAC akceptuje prąd stały pomiędzy 8 V a 16 V). Może to być rekomendowany przez Henry Audio zasilacz firmy Teddy Pardo, może być rodzimy Tomanek, może być taki jaki ja używałem, czyli Audiophonics LPSU25. Poprawie ulega ogólna wyrazistość brzmienia (i klarowność), poszczególne tony stają się smuklejsze, łatwiejsze do usłyszenia, a tło ciemnieje, wyostrzają się szczegóły. Te zmiany są dyskretne, acz istotne. Korzystne dla struktury i istoty dźwięku.

Konkluzja
Henry Audio DA 256 to inżynierski projekt DAC-a - to techniczne zaawansowanie konstrukcyjne i głęboko przemyślane, koncepcyjne wykonanie. To przetwornik c/a inny niż wszystkie dookoła: silnie oparty na cyfrowej technologii, ale dostarczający czysto analogowy dźwięk - rozdzielczy, dokładny i piękny. Muzykalny jak tylko może być ultra-referencyjny DAC, bo gra prawdziwą, wierną i naturalną muzykę! Moja najwyższa ocena jakościowa Henry Audio DA 256 i szczególna rekomendacja dla obsługi streamingu!

Cena w Europie - 1 600 Euro.

 Moja najwyższa ocena jakościowa Henry Audio DA 256 i szczególna rekomendacja dla obsługi streamingu!


Za:
- Henry Audio DA 256 to ambitny projekt norweskiego inżyniera-programisty Børge'a Strand-Bergesena
- czyli w 100% inżynierska koncepcja i konstrukcja oraz takie samo wykonanie
- DAC oparty na kości 32-bit delta-sigma PCM5142PW pochodzącej od firmy Texas Instruments 
- potrafi przetwarzać dźwięk o wysokiej rozdzielczości do 384 kHz/32 bit
- projekt typu "open source"
- dostępny jest zarówno schemat, jak i kod źródłowy
- czyli osoby zainteresowane mogą dowolnie modyfikować i ulepszać urządzenie
- Henry Audio DA 256 ma estetyczną, aluminiową obudowę posadowioną na drewnianej podstawie
- duża ilość wejść i wyjść
- w tym wygodne wejście USB-C na przedniej ściance
- doskonała implementacja gniazda cyfrowego USB-B
- DAC wykorzystuje zaawansowane oprogramowanie do buforowania dźwięku i odtwarzania go za pomocą własnych, lokalnych, precyzyjnych oscylatorów 
- system monitoruje strumień i wykorzystuje złożoną analizę statystyczną, aby odtwarzać go z możliwie najniższym poziomem szumów
- automatyczny wybór danych wejściowych
- czyli prostota użytkowania "plug-and-play"
- szeroka dostępność zasilania
- urządzenie można zasilać przez tylne gniazdo USB-B
- albo przez dwa gniazda zasilające DC (tu potrzebny jest zewnętrzny zasilacz)
- zaprojektowano w Norwegii, wyprodukowano w Niemczech, w Europie
- dźwięk referencyjnej klasy high-fidelity
- rozsądna, konkurencyjna cena
- bezwarunkowa rekomendacja Stereo i Kolorowo!

Przeciw:
- umieszczenie tylnego gniazda USB-B w ciasnym kołnierzu uniemożliwia podłączenie większych wtyków (w zasadzie możliwe jest przyłączenie jedynie kabli komputerowych USB)
- brak możliwości dekodowania / odczytu sygnału DSD dla niektórych osób może być niewybaczalne
- malusi włącznik / wyłącznik zasilania zamontowany na tylnej ściance to mało ergonomiczne rozwiązanie
- pomimo instalacji automatycznej detekcji źródła przez DAC przydałby się też zwykły selektor manualny
- pojedyncza dioda LED jako wskaźnik podłączonego (aktywnego) źródła i jednocześnie detektor częstotliwości próbkowania to duże wyzwanie dla użytkownika...
- nieobecność gniazd symetrycznych XLR
- brak zewnętrznego zasilacza w zestawie.

System odsłuchowy
Pomieszczenie odsłuchowe: 30 m2, z częściową adaptacją akustyczną - ustroje Vicoustic Wave Wood - 10 sztuk.
Wzmacniacze: Haiku-Audio SOL V (test TU), Musical Fidelity M5xi, (test TU) i Pathos Classic One MKIII (test TU).
Kolumny podłogowe: Living Voice Auditorium R3 (test TU) i Pylon Audio Diamond 28 mkII (test TU).
Kolumny podstawkowe: MartinLogan Motion 35XTi (test TU), MartinLogan Motion B10 (test TU), Paradigm Premier 220B v2 (test TU) i Paradigm Founder 40B (test TU).
Odtwarzacz CD: Musical Fidelity A1 CD-Pro (test TU).
Odtwarzacze sieciowe: Rose RS150 (test TU) i Silent Angel Munich M1 (test TU).
Platformy strumieniujące: Qobuz i Apple Music.
DAC-i/wzmacniacze słuchawkowe: Ferrum ERCO z zasilaczem Ferrum HYPSOS (test TU), MUSE HiFi 300, MUSE HiFi M6 Double, SAEQ PDA-1b / SAEQ Pandora's Box 1 (test TU), FiiO K13 R2R (test TU), FiiO K17, Lampizator Amber 3 DAC (test TU) oraz iFi Audio Go bar.
Komputer: Dell Latitude 5440.
Smartfony / tablet: iPhone 16 Pro, iPhone 17e oraz iPad A16.
Gramofony: Nottingham Analogue Horizon (test TU) i MoFi StudioDeck (test TU).
Wkładki gramofonowe: Ortofon 2M Black (test TU) i Ortofon MC X20 (test TU).
Przedwzmacniacze gramofonowe: Musical Fidelity MX-VYNL (test TU), Cayin CS-6PH (test TU), Exposure XM3 (test TU) i Manunta by M2Tech EVO Phono 3.
Radioodbiorniki: Rotel RT-1080, Sansui TU-5900 i Tivoli Model One (test TU).
Magnetofon kasetowy: Nakamichi Cassette Deck 1 (test TU).
Słuchawki: Fostex TH610 (test TU), Austrian Audio The Arranger (test TU), SIVGA SV023 (test TU), SIVGA P2 Pro (test TU), Sendy Audio Egret, Aune SR7000 (test TU), Aune AR5000 (test TU), Noble FoKus Apollo (test TU), Final ZE8000 (test TU) i Final Audio UX5000 (test TU).
Odbiornik Bluetooth/DAC: iFi Audio ZEN Blue + zasilacz iFi Audio iPower X (test TU).
Głośnik bezprzewodowy: Mooer Silvereye 10 (test TU).
Listwy sieciowe: Solid Core Audio Power Supply (test TU) i ZiKE Labs Powerbox (test TU).
Akcesoria (wybrane): podstawa antywibracyjna Rogoz-Audio 3SG40, podstawy głośnikowe Rogoz-Audio 4QB80, podstawy głośnikowe Solid Tech Model 2/3, szafka audio Solid-Tech Radius Duo 3, mata gramofonowa Harmonix TU-800EXi oraz krążek dociskowy do gramofonu Clearaudio Clever Clamp.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Komentarz będzie oczekiwać na moderację