Interkonekty Perkune Audiophile Cables serii Elite

Wstęp
Niecałe trzy miesiące temu, od Paula Goodwina z Litwy, otrzymałem do testów komplet przewodów audio hi-fi Perkune Audiophile Cables z nowej serii Elite (zobacz TUTAJ). Przyjechały kable głośnikowe, interkonekty analogowe RCA oraz jumpery głośnikowe. Przewody głośnikowe opisałem pod koniec października (czytaj test TUTAJ), teraz więc czas na interkonekty (i przy okazji też na kilka słów o jumperach głośnikowych).

O firmie Perkune Audiophile Cables i jej konstruktorze, panu Paulu Goodwinie, pisałem już wielokrotnie, nie będę więc tego czynił ponownie. Zainteresowanych odsłyłam do wcześniejszych opisów kabli Perkune na Stereo i Kolorowo. Od siebie dodam,  że bardzo lubię przewody Paula, choć nie są one może jakieś najwymyślniejsze i najpiękniejsze na świecie, a wręcz odwrotnie - wyglądają na takie z pułapu pomiędzy vintage a DIY. Ale cenie je za kapitalną muzykalność, świetną plastyczność brzmienia oraz pierwszorzędną przezroczystość. Trzeba przyznać, że Paul ma niezłe ucho do kabli. Ciekawe w takim razie jak brzmią nowe internonekty serii Elite? Ale zanim o dźwięku, kilka słów o ich wyglądzie i anatomii.

Wrażania ogólne i budowa
No cóż. Przewody Perkune wyglądają, jak wyglądają. To przewody zabezpieczone ciemnozielonym gumowatym płaszczem termokurczliwym. Ta kurczliwa powłoka ma pełnić dodatkową rolę "amortyzacji szczelin powietrznych". Wewnątrz znajdują się dwa przewody mikrofonowe, nie wiem jakie, ale chyba tym razem nie są to włoskie Tasker. Przewody są montowane bez użycia lutowania. Są dość elastyczne i giętkie, w dotyku nieco szorstkie. Na około 15 centymetrowych końcach kable rozdwajają się - zaopatrzone są w pozłacane (24 karat) wtyki Neutrik i obciągnięte wspólną z przewodami izolacją. W miejscu rozdwojenia (po obu końcach) zainstalowano ferrytowe pierścienie, także pokryte izolacją. Tuż obok znajduje się nalepka z logo Perkune. Przewody mają długość 1,5 metra, albowiem taką Paul uznaje za optymalną dźwiękowo. 

Przed wysyłką do klienta Paul każdy kabel demagnetyzuje, wygrzewa i poddane go jeszcze wielu innym procesom fizycznym, które powodują pełną optymalizację brzmienia. Tak, jak przy głośnikowych, Paul rekomenduje po wyjęciu z pudła interkonektów (i jumperów) nie dotykać gołymi rękoma (palcami) ani wtyków, ani konektorów - najlepiej użyć do tego bawełnianych rękawiczek. Dlatego też przewody mają wszystkie wtyki zapakowane w foliowe woreczki. Dopiero podczas procesu podłączania/instalacji kabli, woreczki należy ostrożnie zdjąć.

Pan Goodwin tak pisze o swoich interkonektach: "To jest neutralny kabel, co oznacza, że słyszysz wszystko, co podaje źródło i ostatecznie pozwala Twojemu sprzętowi na osiągnięcie pełnego potencjału wydajności!". Koniec cytatu. Czas na wrażenia dźwiękowe.

Specyfikacja techniczna interkonektów Elite
- przewodniki: czerwona miedź OFC,
- izolacja: PE,
- powłoka zewnętrzna: plastikowa folia termokurczliwa,
- ekran: skręcona spiralnie czerwona miedź OFC,
- średnica kabla: 6 mm,
- rozmiar przewodnika: 2 x 0,25 mm2, 23 AWG,
- liczba przewodników: 8 żył 0,2 mm,
- rezystancja: 0,075 Ohm/metr,
- pojemność: 55 pF/metr.

Zestaw przewodów Perkune zaraz po otwarciu przesyłki

Wtyki Neutrik

Jumpery - z jednej strony widełki, z drugiej banany

Wszystkie wtyki zapakowane są w woreczki ochronne

Jumpery Elite zainstalowane w terminalach głośnikowych kolumn Klipsch Forte III SE

Rękawiczki są niezbędne - Paul Goodwin rekomenduje nie dotykać wtyków gołymi rękoma 

Klipsch Forte III SE z przypiętymi przewodami głośnikowymi Elite i takimiż zainstalowanymi jumperami 

Zestaw Esoteric P-05X/Esoteric D-05X, czyli transport SACD i DAC DSD

Kilka spojrzeń na system odsłuchowy

Wrażenia dźwiękowe
Jako że przewody Elite miałem u siebie ponad trzy miesiące, zdołałem je przetestować z masą sprzętu. Od taniego, do ekstremalnie drogiego, czyli od niedrogiego np. DACa S.M.S.L. M7 1 100 PLN), poprzez średni NuPrime DAC-9 i dalej - wyższy Hegel H160 i Yaqin MS-650B, aż do high-endowego transportu SACD/DAC DSD Esoteric P-05X/Esoteric D-05X (90 000 PLN). I co z tego? - można zapytać. Ano to, że interkonekty Perkune Audiophiles Elite we wszystkich pułapach świetnie się sprawdziły i do każdego niejako zaadaptowały. Bez utraty substancji dźwięku, czy rozdzielczości, bez pogrubienia niskich tonów, nadmiernego rozświetlenia sopranów i rozrzedzenia średnicy, czy wreszcie bez spowolnienia oraz bez spadku dźwięczności. Brzmienie w każdym przypadku było w pełni nasycone, substancjalne, plastyczne i pierwszorzędnie rozdzielcze. Podążające w stronę naturalności, ale przy jednoczesnym maksymalnym wybarwieniu dźwięku i jego trójwymiarowym odbiorze. Szczególnie zdziwiło mnie to, że interkonekty Elite bezwysiłkowo i zupełnie neutralnie (co nie oznacza, że bezbarwnie!) współpracowały z wymagającym zestawem Esoteric. Tymczasem okazało się, że kabelki Elite zapewniły mu nie tylko szeroki i głęboki wymiar sceny oraz przykładną rozdzielczość, lecz również super namacalność i bezpośredniość brzmienia. Perkune odkrywają w muzyce samo bezpretensjonalne dobro i namacalną cielesność. Nadają pełną sensualność. Przy dużej dysproporcji cenowej przewodów Elite i źródła Esoteric jest to doprawdy zjawisko niezwykłe. (Dziwić też może fakt, że kable aż tak dobrze grają, a ich przekrój jest przecież nieduży, bo tylko 2 x 0,25 mm, ale Paul wykorzystuje także ekran jako przewodnik).

Przewody kosztują mniej niż 1 500 PLN (po przeliczeniu z euro na złotówki), są konstruowane samodzielnie przez jednego człowieka, czyli Paula Goodwina. Nie jest to ani seryjna, ani fabryczna produkcja, a manufakturowa. Pewnie niejedna osoba zada sobie pytanie, czy tego typu wyrób ma rzeczywiście szansę dobrze zagrać w jej systemie. Tak, jak napisałem wcześniej - oczywiście, że tak. Z tego co wiem, Paul przeprowadził mnóstwo eksperymentów sonicznych z różnymi przewodnikami, rozmaitymi konfiguracjami i wieloma układami. Różnymi procesami, etc. Wybrał te optymalne, najczęściej po żmudnych konsultacjach z użytkownikami bardzo drogich systemów high-end.

Czytelnik pewnie teraz zapyta: OK, ale czy przewód za 1 500 PLN może równać się z najdroższymi interkonektami świata?! Perkune Elite nie musi równać się z nimi. On po prostu ma bardzo naturalny, przezroczysty charakter grania - nie wyostrzony, ale i "nie przymulony". To brzmienie otwarte, jasne, czyste i transparentne. Analityczne, szczegółowe i detaliczne. Takie, jakie właśnie cechy powinien mieć kabel high-endowy, zaś Perkune uzyskuje takowe brzmienie stosując jako przewodnik kabel studyjny. Można to uznać za mistyfikację lub coś niemożliwego, ale namawiam każdego do własnych odsłuchów, bo w moim przekonaniu kable z logo Perkune Audiophile Cables zapewniają bez wątpliwości bardzo dojrzałe i zaawansowane brzmienie stricte high-fidelity. Polecam je - tym bardziej, że Paul proponuje też jakąś formę wypożyczenia - jeżeli nabywca będzie niezadowolony z efektów brzmieniowych, jakie powoduje kabel (albo jakich nie powoduje), może go zwrócić. To jest uczciwe podejście.

Jako uzupełnienie powyższego tekstu, wspomnę też o jumperach Elite. Są wykonane z identycznych przewodników jak interkonekty. Do testów otrzymałem cztery odcinki 30 cm zakończone widełkami i bananami (z drugiej strony). Używałem je przede wszystkim w kolumnach Klipsch Forte III Special Edition oraz w Living Voice Auditorium R3. Efekt brzmieniowy jest identyczny jak w przypadku interkonektów: otwarcie dźwięku, większa przejrzystość, uszczegółowienie, poszerzenie przestrzeni. Nie są to duże zmiany, a subtelne, nie mniej jednak istotne i wyraźne. Zdecydowanie korzystniej używać jumpery niźli zwykłe blaszki spinające terminale głośnikowe.

Interkonekty serii Elite o długości 1,5 m - cena 345 EUR (wraz z przesyłką).
Jumpery głośnikowe Elite 30 cm, zakończone widełkami  - cena 345 EUR (wraz z przesyłką).

System testowy
Wzmacniacze: Hegel H160 (test TU), Yaqin MS-650B (test TU), Hegel Röst (test TU), Pathos Classic One MKIII (test TU) i Cayin A-55 TP (test TU).
Kolumny: Living Voice Auditorium R3 (test TU), Klipsch Forte III Special Edition (test TU), Definitive Technology BP9060 (test TUTAJ), Klipsch Heresy III Anniversary, Studio 16 Hertz Canto Grand (test TU) i Guru Audio Junior (test TU).
Odtwarzacz CD: Musical Fidelity A1 CD-PRO, a także zestaw Esoteric P-05X/Esoteric D-05X.
Odtwarzacze sieciowe: Pioneer N-70AE (test TU) i Auralic Aries Mini (test TU).
DAC: Pioneer U-05 (test TU), S.M.S.L. M7 (test TU), iFi nano iOne (test TU), NuPrime DAC-9 oraz Encore mDSD.
Komputery: MacBook Apple Pro i Dell Latitude E6440.
Gramofon: Nottingham Analogue Horizon (test TU).
Wkładka gramofonowa: Ortofon 2M Black (test TU).
Przedwzmacniacze gramofonowe: Musical Fidelity MX-VYNL (test TU) i 1ARC Arrow SE (test TU).
Tunery: Rotel RT-1080, Sansui TU-5900, Tivoli Model One (test TU) i Luxman 5T10.
Magnetofon kasetowy: Nakamichi Cassette Deck 1 (test TU).
Minisystem: Pioneer P1-K (test TU).
Słuchawki: Fostex TH-610 (test TU), Meze 99 Neo (test TU), MEE Audio Matrix 2 (test TU) i Final Audio Design Pandora Hope VI (test TU).
Wzmacniacze słuchawkowe: Pioneer U-05 (test TU), Divaldi AMP-02 (test TU) i S.M.S.L. M7 (test TU).
Kondycjoner sieciowy: Xindak PC-200V (test TU).
Akcesoria: podstawa antywibracyjna Rogoz-Audio 3SG40 (test TU), podstawy głośnikowe Rogoz-Audio 4QB80 (test TU), podstawy głośnikowe Solid Tech, stopy antywibracyjne Rogoz-Audio BW40, szafka audio Solid-Tech Radius Duo 3 (test TU), mata gramofonowa Harmonix TU-800EXi (test TU) i krążek dociskowy do gramofonu Clearaudio Clever Clamp (test TU). 
Zatyczki do gniazd RCA Sevenrods. Zworki głośnikowe Sevenrods Speaker Jumper.

Przewody głośnikowe Perkune Audiophile Cables serii Elite

Wstęp
Na początku września br. otrzymałem przesyłkę z Wilna, prosto od konstruktora przewodów Perkune Audiophile Cables - pana Paula Goodwina. Nadmienię, iż testowałem i opisywałem już rozmaite kable Paula, zaś kilka z nich na co dzień używam w swym systemie audio hi-fi. Dlaczego? Bo świetnie brzmią, dostarczają piękny dźwięk o sporej dozie zaawansowania tonalnego. Tym razem do testów dostałem różne najnowsze przewody z serii Elite (zobacz TUTAJ), czyli obecnie najwyższe w ofercie. Będę więc testować przewody głośnikowe, interkonekty RCA oraz jumpery głośnikowe - wszystkie oczywiście z serii Elite. Ale na pierwszy ogień idą głośnikowce.

Perkune Audiopile Cables
Konstruktor, pan Paul Goodwin, tworzy swoje przewody na Litwie, w Wilnie. Z zawodu jest inżynierem "ropy i gazu", ale od wielu lat zajmuje się także muzyką. Gra na gitarze, a na studiach miał nawet własny zespół muzyczny.

Paul od kilku lat wytwarza kable, pierwotnie namówiony przez znajomych audiofilów z grupy zwolenników referencyjnych kolumn Tannoy. Najpierw były to pojedyncze sztuki, a obecnie Perkune Audiophile Cables oferuje całkiem sporo różnych przewodów. Paul ma własny patent na konstruowanie kabli. Do budowy interkonektów i głośnikowych używa najczęściej niedrogie kable mikrofonowe włoskie Tasker, które dodatkowo modyfikuje i magnetyzuje. Wybrał je spośród wielu innych, bo w jego przekonaniu świetnie brzmią. Na przykład podstawowe przewody głośnikowe są wyposażone w jedynie po dwa kable mikrofonowe zaopatrzone w dwie żyły 2 x 2,5 mm2. Jednakże Paul do sygnału powrotnego wykorzystuje miedziane ekrany (płaszcze), czyli każda pojedyncza żyła ma przekrój 0,5 mm2. Sam je lutuje wg. własnego sposobu albo łączy w sposób bezlutowy (co ma dawać jeszcze lepsze efekty brzmieniowe). Ma jeszcze kilka innych patentów, ale niezbyt chętnie o tym pisze. Najważniejsze, że jego kable rzeczywiście dobrze grają. Zresztą Paul prowadzi taką politykę sprzedaży, że po zakupie jego przewodów, kiedy jest się z nich niezadowolonym, można je bezkosztowo zwrócić. Zaś przy chęci np. zmiany wtyków, wystarczy przewody wysłać zwrotnie do Wilna, a Paul bezpłatnie dokona przeróbek. Uczciwy i rzetelny serwis. 

Budowa i wrażenia ogólne
W nowej serii Elite Paul rekomenduje po wyjęciu kabli z pudła nie dotykać gołymi rękoma (palcami) ani wtyków, ani konektorów - najlepiej użyć bawełnianych rękawiczek. Dlatego też przewody mają wszystkie wtyki zapakowane w foliowe woreczki. Dopiero podczas podłączania/instalacji kabli, woreczki należy ostrożnie zdjąć.

Tak pan Goodwin pisze o swoich przewodach serii Elite: "To są pięknie brzmiące kable połączeniowe i głośnikowe, ja o nich mówię, że są przezroczyste. Oznacza to, że moje kable mają minimalną oporność i pojemność, zarówno źródła jak i wzmacniacz uzyskują czyste brzmienie, wprowadzane są nowe możliwości soniczne do systemu dźwiękowego. Czy to hi-end, czy low-end, kable "Elite" pozwalają cieszyć się dźwiękiem typu high-fidelity dostępnym w low-endowej cenie!"

Co do samej budowy, to nie jestem w stanie za dużo napisać. Przewody, tradycyjnie dla Perkune Audiophile Cables, z zewnątrz pokryte są ciemnozielonym gumowatym termokurczliwym płaszczem pełniącym rolę ochronnej izolacji. Ta kurczliwa powłoka ma pełnić dodatkową rolę "amortyzacji szczelin powietrznych". Wewnątrz znajdują się dwa przewody mikrofonowe, nie wiem jakie, ale chyba tym razem nie są to włoskie Tasker. Przewody są montowane bez użycia lutowania. Na około 15 centymetrowych końcach kable rozdwajają się - zaopatrzone są w pozłacane (24 karat) wtyki bananowe Taga Harmony i obciągnięte wspólną z przewodami izolacją. W miejscu rozdwojenia (po obu końcach) zainstalowano ferrytowe pierścienie, także pokryte izolacją. Tuż obok znajduje się nalepka z logo Perkune. Przewody mają długość około 3,5 metra. Nie są sztywne, są giętkie. Przyjemne w dotyku.

Specyfikacja techniczna kabla głośnikowego Elite
- przewodniki: czerwona miedź OFC,
- izolacja: winyl,
- powłoka zewnętrzna: plastikowa folia termokurczliwa,
- średnica kabla: 6 mm,
- rozmiar przewodnika: 2,5 mm2, 13 AWG,
- liczba przewodników: 7 żył, każda żyła po 32 nici 0,125 mm,
- rezystancja: 0,02 Ohm/metr,
- pojemność: 0,75 pF/metr.

Wrażenia dźwiękowe
Przewody wpinałem pomiędzy wzmacniacz Hegel Rost a kolumny Living Voice Auditorium R3. Drugi komplet odsłuchowy to wzmacniacz Pathos Classic One MKIII i kolumny bipolarne Definitive Technology BP9060. Używałem też monitory Guru Junior. Przewody głośnikowe porównawcze to XLO UltraPLUS U6-10 (czytaj test TUTAJ), Cardas 101 Speaker (test TUTAJ) oraz Perkune Audophile Cables serii Standard (test TUTAJ). Pozostała cześć sprzętu towarzyszącego wymieniona jest na końcu niniejszego tekstu.
 
Po przypięciu kabli do moich głośników Living Voice Auditorium R3 od razu naszła mnie taka myśl: "Paul zna się na dźwięku jak mało kto, ma facet fenomenalne ucho do kabli". Dobry kabel powinien być neutralny - niczego nie powinien kolorować, nie ubarwiać, nie dodawać basu, ale także nie ujmować go, dbać o harmonię i spójność dźwięku, wreszcie winien budować "dalekie czarne tło", a jednocześnie zabiegać o subtelności. Krótko mówiąc - powinien być przezroczysty po to, aby oddawać najlepsze walory amplifikacji i głośników. I takie są właśnie nowe Elite. Muzyka brzmi bardzo koherentnie, w jakiś taki jedwabisty i piękny sposób, z miłym dla uszu powabem i wyraźną strukturą. Tło jest czarne, a na nim realizowane są dźwięki - te duże, małe i najmniejsze. Dźwięk jest głęboki, wielowarstwowy, plastyczny i pełny. Co istotne, instrumenty są precyzyjnie powycinane z przestrzeni, a jednocześnie stanowią jej immanentną i spójną część. Całość brzmienia można określić jako perfekcyjne realistyczną, namacalną i autentyczną. Kapitalna jest także szybkość narastania impulsów dźwięku, ta intensywność jest pierwszorzędna. Kabel przewodzi i oddaje muzykę jak błyskawica. Kwanty energii muzyki nie są niczym nieograniczane, mają szansę brzmieć wyraźnie i potoczyście. Żywo i dotykalnie.

Kolejnym atutem litewskich przewodów jest umiejętność rozciągania średnicy, uwalniania jej, pozbawiania ograniczeń, ujędrniania i leciutkiego pogrubiania (ale nie koloryzowania!). Dzięki temu pasmo to jest bardzo wyraziste, świetnie umocowane pomiędzy basami a sopranami. Bez problemu ujawniane są liczne szczegóły i detale nagrań, a przy okazji także ich artefakty (co może się podobać lub nie). Przewody Perkune na pewno możne nazwać analitycznymi i rozdzielczymi, lecz jest to analityka korzystna dla naturalności i energetyki muzyki. Może tylko czasem soprany mogą wydawać się zbyt wyraziste, ale jeszcze nie szkliste. Bas jest masywny, zwarty i giętki, nie kleisty. Czasem może winien być bardziej rozciągnięty. Warto podkreślić, iż dźwięk rozchodzi się do przodu, ale również w daleko w głąb sceny. Przestrzenność i wymiar sceny są nienaganne.

Taka, a nie inna charakterystyka przewodów Perkune predysponuje je do używania ich w systemach hi-fi zrównoważonych, ułożonych i dobrze skomponowanych. Tam, gdzie będą ich dopełnieniem i pokreśleniem, ale nie lekarstwem na brak basu, rozdzielczości, czy melodyjności. Wówczas otwierają i akcelerują brzmienie przenosząc je na wyższy poziom dźwięczności i żyzności, które trudno nie nazwać inaczej jak zaawansowanym i pełnokrwistym.

Cena w Europie za dwa przewody 3,5 m zakończone wtykami bananowymi -  595 Euro (z kosztami przesyłki).

System testowy
Wzmacniacze: Hegel H160 (test TU), Hegel Röst (test TU), Pathos Classic One MKIII (test TU) oraz Cayin A-55 TP (test TU).
Kolumny: Living Voice Auditorium R3 (test TU), Definitive Technology BP9060 (test TUTAJ), Studio 16 Hertz Canto Grand (test TU) i Guru Audio Junior (test TU).
Odtwarzacz CD: Musical Fidelity A1 CD-PRO.
Odtwarzacze sieciowe: Onkyo NS-6170 (test TU), Pioneer N-70AE (test TU) i Auralic Aries Mini (test TU).
DAC: Pioneer U-05 (test TU), S.M.S.L. M7 oraz iFi micro iDSD Black Label (test TU).
Komputery: MacBook Apple Pro i Dell Latitude E6440.
Gramofon: Nottingham Analogue Horizon (test TU).
Wkładki gramofonowe: Goldring 1042 (test TU) i Ortofon 2M Black (test TU).
Przedwzmacniacze gramofonowe: Musical Fidelity MX-VYNL (test TU) i 1ARC Arrow SE (test TU).
Tunery: Rotel RT-1080, Sansui TU-5900, Tivoli Model One (test TU) i Luxman 5T10.
Magnetofon kasetowy: Nakamichi Cassette Deck 1 (test TU).
Minisystem: Pioneer P1-K (test TU).
Słuchawki: Fostex TH-610 (test TU), Pioneer SE-Monitor5 (test TU), Fostex TH-7 (test TU), Meze 99 Neo (test TU), MEE Audio Matrix 2 (test TU) i Final Audio Design Pandora Hope VI (test TU).
Wzmacniacz słuchawkowy: Divaldi AMP-02.
Kondycjoner sieciowy: Xindak PC-200V (test TU).
Akcesoria: podstawa antywibracyjna Rogoz-Audio 3SG40 (test TU), podstawy głośnikowe Rogoz-Audio 4QB80 (test TU), podstawy głośnikowe Solid Tech, stopy antywibracyjne Rogoz-Audio BW40, szafka audio Solid-Tech Radius Duo 3 (test TU), mata gramofonowa Harmonix TU-800EXi (test TU) i krążek dociskowy do gramofonu Clearaudio Clever Clamp (test TU). 
Zatyczki do gniazd RCA Sevenrods. Zworki głośnikowe Sevenrods Speaker Jumper.

Przesyłka prosto z Litwy, z Wilna.

Do instalacji wtyków w gniazdach rekomendowane są bawełniane rękawiczki

Wtyki zapakowane są dodatkowo w foliowe woreczki; wtyków nie powinno dotykać się gołymi palcami

Zielony przewód Perkune serii Elite; wtyki od Taga Harmony

Dwa spojrzenia na systemy odsłuchowe